''Bugünden itibaren...'' diye başlayan çok sayıda  cümle kurulur.Yeni bir yıla girerken insan yaşadıklarını, yaşamadıklarını doğrularını, yanlışlarını hayata geçiremediği planlarını masaya yatırır.Hep yeni kararlar alır,başlangıçlar yapmaya hazırlanır.Bir taraftan da bahane bir kenarda hep hazırdır.Suçlu zamandır.Hızlı akan da odur.Hiç geçmeyen de.Hatta hiçbir şeye yetmeyen de.İnsanlar zamanı,zaman insanları kovalar durur.2010,2011 derken yıl bir anda 2012 olur.
        Zamanla büyür insan.Zamanla tanır hayatı.Zamanla alışır,zamanla sever her şeyi.Zamanla vazgeçer,zamanla sıkılır.Unutur zamanla.Ve en önemlisi zamanla öğrenir insan yaşamayı.Zamanla öğrenir vaktini doğru kullanmayı.Çoğumuz yapar bunu.Yaşı ilerledikçe çocukluğunu özler.İş hayatına başladığında öğrencilik yıllarını,emekli olunca da çalışma hayatını.Hep sonradan fark eder insan yaşadığı anın ne güzel olduğunu. ''Bomboş '' dediği yılların aslında nelerle dolu olduğunu.
        Zamanı yakalamak için koşarken,her yeni bir günü bir sonraki gün için yaşarken unutur insan yaşadıklarını.Fark edemez tattıklarını.Bir türlü anlayamaz koştukça değil,sindire sindire yaşadıkça zamanın arttığını.Hatalarımızdan,üzüntülerimizden ders çıkarıp,gelecek yıllara aktaramıyorsak güzel olanı aradan çekip çıkaramıyorsak tüm bunları niye yaşıyoruz? Yaşadığımız her şeyi olduğu gibi 1 ocak gününe taşıyacaksak,yapmamız gerekeni,üzerimize düşeni içlerinden ayıklayamayacaksak karşılaştığımız yıla neden  '' yeni yıl '' diyoruz?
        Sevgili okurlar,sizlere yeniliklerle dolu,sevginin dostluğun bol olduğu,coşkulu,her şeyin gönlünüzce olduğu iyi bir yıl diliyorum...